دردواره یا جشنواره ؟
به بهانه دومین جشنواره تابستانی ویژه فرهنگ بختیاری در دشت چغاخور
دومین جشنواره تابستانی ویژه فرهنگ بختیاری با حضور جمعیتی حدود
2000 نفراز علاقمندان به فرهنگ کهن قوم بختیاری بیستم مردادماه 85در دشت زیبا ی چغاخور برگزار شد . برگزاری این جشنواره که در بعضی بخش ها به درد واره شبیه بود از نقاط ضعف بسیاری برخوردار بود ونقطه قوت وامید بخش آن را می توان تنها تشنگی خیل عظیم علاقمندانی از مردم این قوم به برگزاری این گونه جشنواره هادر راستای احیاء ومعرفی بیشتر فرهنگ لری وبختیاری دانست که درصورت مدیریت با برنامه وبا کیفیت می تواند جهشی بی نظیر و باور نکردنی در حوزه احیاء فرهنگ دیرینه وروبه نابودی این قوم کهن زیست بوجود بیاورد. شور وشوق وهیجان به اندازه ای بود که ناخود آگاه سبب بی نظمی های مکرر در جریان برگزاری جشنواره می شد که البته در خور وشان فرهنگ این قوم بزرگ نبوده ودلیل عمده آن را هم می توان در برنامه ریزی ضعیف وعدم مدیریت این جشنواره قلمداد نمود ضمن اینکه برنامه ریزی گروهی بد خواه از پیش ساماندهی شده برای اخلال در این جشنواره هم از نکاتی بود که در پیش بینی های برگزارکننده گان به آن توجهی نشده بود. این بی نظمی ها می تواند ذهنیت نامطلوبی را در جهت حرکت های فرهنگی بعدی ایجاد نماید . نواختن سرنا پیش از آغاز برنامه وتلاوت کلام الله مجید وسرود جمهوری اسلامی ایران بهانه خوبی برای فرصت طلبانی است که آن را پیرهن عثمان کنند تا حرکت های بعدی را با مشکل مواجه کند. سرآغاز برنامه ها نیزبا سخنرانی های طولانی وبیشتر دانشگاهی بود که در دشت چغاخور علیرغم محتوی خوب وعمیق این مقالات وسخنرانی ها، جای اجرای آنها نبود. حذف برنامه بعضی افراد توسط مجری برنامه ومغرضانه برخورد کردن آن یک بار دیگر سبب ناراضی شدن عده ای شد که قصدی جز خدمت در این جشنواره نداشتند ونیز انحصاری نمودن برنامه ها تنها بنام عده ای خاص ذهنیت اشرافی گری یا قائم به فرد بودن این جشنواره بزرگ را موجب وآن را از حالت مردمی بودن آن خارج ساخت . هرچند حرف های خارج از آداب هنرمندی ودر خور وشان این جشنواره توسط یکی از خواننده گان محلی نسبت به سخنان ارزشمند دکتر صالحپور ضعف برنامه ریزان ومجریان جشنواره را بیش از پیش نمایان ساخت .ضعف بزرگ دیگر جشنواره یا بهتر است بگوییم زخم دیرسالی که بر پیکره فرهنگ بختیاری تازه می شود بازی خشونت آمیز چوب بازی
(ونه رقص زیبا وموزون وپرمحتوی ترکه بازی ) بود که ضمن ایجاد بی نظمی در برنامه ها جای تامل برای دست اندر کاران فرهنگی وبرگزار کنندگان اینچنین جشنواره هایی را دارد که نسبت به اصلاح این بازی به خشونت گراییده تدبیری بیندیشند چرا که خشونت اضافه شده به این بازی زیبا ( یعنی ترکه بازی به شیوه اصیل آن ) در خور وشان داشته های عظیم فرهنگی این قوم نیست .اهداء لوح تقدیر ها وتندیس جشنواره
(که از روی مجسمه مرد پارتی کشف شده در ایذه ساخته شده بود ) به افراد برگزیده حرف وحدیث های بسیاری را برجای گذاشت وملاک ومعیار برگزار کننده گان جشنواره وانتخاب بعضی از این افراد به عنوان چهره های ماندگار بختیاری سئوال مهمی است که باید برگزار کننده گان و بدعت گزاران این جشنواره در چنین سطحی به آن پاسخ بگویند ، که آیا جشنواره فرهنگی هنری برای انتخاب چهره های ماندگاربختیاری بوده یا جشنواره برگزیده گان خیرونیکوکار بختیاری که به خاطر کمک های مالی به موسسه به دنبال نامی به هرجهت وقیمت بوده اند؟ اگرچه کمک به موسسه واین گونه حرکت های فرهنگی درجای خود در خور سپاس وقدردانی ونیز وظیفه همه علاقمندان به فرهنگ بختیاری است اما انتخاب هرعلاقمندی بدین شیوه به عنوان چهره ماندگار بختیاری که در این راه کمک مالی می کند نمی تواند روش گزینش درستی باشد .درد دل ها وبعضی دغدغه های فرهنگی همه علاقمندان به فرهنگ بختیاری که از زبان حجت الاسلام ممبینی به عنوان یک از سخنرانان این جشنواره بیان شد ، نیز در نوع خود در خور توجه وتقدیر بود تا ایشان نیز در لباس وجایگاه قابل احترام روحانیت برای همگان مطالبی را در مورد فرهنگ وموسیقی بختیاری بیان کند که بعضی ها در همین لباس تفسیر های متضادی از آن ارائه می کنند
.البته تبلیغ مجله کهرنگ در فرصت هایی که تریبون به دست حاج آقا می رسید هم از نوع تبلیغ کتب همان مولفین دامت برکاته همایش داراب افسر بود چه اینکه مشک آن است که خود ببوید نه آن که عطار بگوید
.به هر حال جشنواره فرهنگی هنری بختیاری ؟؟؟؟ با همه کمی وکاستی ها ، ضعف ها والبته نقاط قوت آن که بیشتر منظور همان شور وشوق وعلاقه مردم این قوم بزرگ است وجای امیدواری برای احیاء فرهنگ دیر سال این قوم را نشان داد به پایان رسید وتلاش وجسارت جوان علاقمند
(مدیر موسسه ایل یار بختیاری) علیرغم کارشکنی های بعضی مدیران ودستگاه های دولتی استان چهار محال وبختیاری را به سهم خود که در جشن حضور داشتم را خسته نباشید می گویم ونمونه بارز جوانان جسور وتوانمند اما محروم از امکانات این قوم است . هرچند شخصیت های فرهنگی وتوانمند ونخبگان بسیاری داریم که اگر بعضی مصلحت اندیشی های بی فایده وزود گذر به آنان مجال حضور در این عرصه ها ودر راستای تشکیل کمیته های راهبردی در این جهت (همایش های فرهنگی ) بدهد ، شاهد برپایی باشکوه وحضور پرشور مردم علاقمند به داشته های فرهنگی بختیاری خواهیم بودوالبته آنگاه امیدبخش خواهد بود که حاشیه ها ومرزهای ترسیم شده ای چون لر وبختیاری وچهارلنگ وهفت لنگ و..... که توسط بدخواهان قوم بزرگ لر طراحی وبه منظور ایجاد شکاف وتضعیف این قوم بزرگ که از همدان وایلام ولرستان وچهارمحال وخوزستان وفارس وکهگیلویه وبوشهر ودیگر نقاط سرزمین ایران همه باهم ریشه های مشترک دارند را کم رنگ واز میان برداریم تا در حرکت های بعدی شاهد برگزاری جشنواره های سراسری استان های لرنشین باشیم هرچند حرکت های کوچک فرهنگی اگر خوب برنامه ریزی ، مدیریت وهدایت شوند حرکت های بزرگ ونتایج ارزشمند ومهمی را در برخواهند داشت . حرکت هایی که برخلاف افکار وهم آلود عده ای ، هدف ونتیجه ای جز احیاء فرهنگ کهن یکی از اقوام بزرگ ایرانی ونیز تقویت بنیان ها وارزش های فرهنگی در مقابل تهاجمات فرهنگی بیگانه وتقویت روحیه ایران دوستی ندارد .به امید آن روز
